Verkiezing Rosé van het jaar: And the winner is . . . . .

De Nationale Huiswijncompetitie500 wijnen getest door de Consumentenbond. De top-5 rosé onder de vier Euro. Beste Nieuw-Zeelandse Sauvignon tot € 10,--

Behalve het sparen van zegeltjes en Douwe Egberts waardepunten, is de Nederlandse consument verzot op top-zoveel-lijstjes. Lijstjes met ratings van producten die uitstekend, goed, redelijk of zelfs slecht zouden scoren. In het wijnwereldje is dit al niet anders. Van consumentenrubrieken tot wijnvakbladen, van vrouwenmagazines tot opinieweekbladen, ieder zich zelf respecterend medium publiceert bij regelmaat zijn eigen wijnhitparade.

Goed voor het medium, middels lees- en kijkcijfers. Goed voor de consument, die hiermee een leidraad heeft, bij het bepalen van zijn of haar wijnkeuze. Goed voor producent, distributeur en detailhandel, want dergelijke lijstjes genereren omzet. Iedereen gelukkig, zou je kunnen zeggen. Een perfecte ‘win win’ situatie.

Gelijk lemmingen, die zich blindelings in zee storten, snellen legio consumenten vervolgens naar de dichtstbijzijnde buurtsuper of slijterij, om het flesje op nummer één met stip te kunnen scoren.

Een mooi voorbeeld uit het recente verleden betreft een wijntest in dagblad “De Limburger” uit december 2006, waarbij een fles Chileense 2005 Qué Mas van € 1,99 slechts 0,7 punt minder scoorde, dan de winnaar van het ‘Proefschrift Wijnconcours’, in de categorie rood tot twintig Euro, de achtmaal duurdere 2002 Classic Veenwouden uit Zuid-Afrika.

Lees het vervolg op wijnweblog: Wijnerij

Ed

WoW oftewel een vineus orgasme

Het woord WoW-Wijn zegt de aandachtige lezer waarschijnlijk niets. Het is echter een term van euforie, die ik gebruik als ik een heel bijzondere wijn in mijn glas heb. Niet bijzonder in de context van beroemd, duur of exclusief, maar gewoon een wijn die mij, als eenvoudig wijnliefhebber, enorm aanspreekt, alsof de wijn persoonlijk voor mij zou zijn gemaakt. Een vineus orgasme, als het ware.

Daar komt bij dat de toekenning van de classificatie WoW-Wijn vrij subjectief is, maar dat is natuurlijk eerder regel dan uitzondering met wijnbeleving in het algemeen.

Het kan zelfs voorkomen dat ik op een dag een WoW-Wijn meen ontdekt te hebben, maar als ik een paar maanden later dezelfde soort wijn, opnieuw in mijn glas heb geschonken, ik me vertwijfeld afvraag ‘is that all there is ?’, oftewel, het WoW-gevoel ontbreekt.

Emotionele beleving, zoals stemming, sfeer, plaats en tijd spelen een grote rol in deze. Alom bekend is het klassieke verhaal van de wijn die op die gezellige camping in Zuid-Frankrijk, onder een mediterrane zon, zo heerlijk smaakte, zodat er vervolgens tientallen liters van mee naar huis werd genomen. Maanden later, tijdens een sombere, gure herfstavond, op de bank in de huiselijke kring, blijkt het echter een heel dun, zuur wijntje te zijn. Kortom, wijn is emotie !

Lees het vervolg op weblog: Wijnerij

Restaurant recensie: Parkheuvel in Rotterdam

.....We kregen een prettig tafeltje met uitzicht op het groene gebeuren buiten en begonnen uiteraard met een glaasje champagne. Als ik het me goed herinner kregen we knabbels die we al kenden, dus zo’n puntzakje met nootjes, witlofblaadjes met truffelmayo en nog iets, wat ik ben vergeten. De kaarten werden ons overhandig met uiteraard een uitleg van het lunchmenu. Ook een amuse verscheen. Eendenborst geserveerd met witte uiencompote, erbij een bitterbal van de gekonfijte eendenbout, crème van pastinaak en compote van abrikozen. Mooie smaakjes, mooi opgediend, mooi bij elkaar passend.

We besloten tot het menu waarvoor we gekomen waren: het menu Degustation. 10 Kleine gangetjes dus. Geen dessert, wel graag kaas, wat uiteraard geen probleem was......Lees hier vervolg recensie Parkheuvel.