Mevrouw Gerritsen kookt ook!

Wat is jouw eerste herinnering toen je zelf voor het eerst ging koken?
Net als mijn voorgangers had ook ík een fornuisje met witte blokjes. Je kon er niet echt op koken, meestal frutselde ik wat met cacao en suiker en maakte er papjes van. Ook maakte ik brouwsels in de tuin en noemde het soep. Toen ik de eerste keer echt ging koken, was mijn moeder weg en wilde ik haar verrassen. Ik pakte het Haagsche Kookboek en zocht op, hoe ik soep moest maken. Ik heb geen idee of het lekker is geworden, maar ik was in ieder geval héél trots. 

Wie heeft jou met koken het meest beïnvloed?
Natuurlijk mijn moeder, die altijd lekkere dingen aan het maken was. Zij kon ook als er niets in huis was, iets lekkers tevoorschijn toveren. Bijvoorbeeld boterhammen met kaas uit de oven met komijnzaadjes erop. Ze bakte appeltaart, schuimtaart, maakte zelf marsepein, spijs, paté etc. Als ze kookte was ik niet bij haar weg te slaan. Ooit hadden we een buurvrouw die óók goed kon koken en zij maakte van alles in. Héle dagen zat ik bij haar zilveruitjes te pellen. Nog steeds vind ik het heerlijk om dat soort werk te doen. Mijn oma uit Limburg kon er ook wat van.

Zij kookte echt Limburgs. Als er een verjaardag was, dan stond het hele kantoortje van mijn opa vol met taarten, vlaaien, koudeschotel, chipolatapudding. Ze maakte hazenpeper en chocoladepudding extra puur met veel slagroom. De héle dag werd er gegeten en iedereen kreeg weer bakjes eten mee naar huis. Als ik dan met mijn ouders terug naar Brabant ging, was ik altijd misselijk. Later, en nog steeds, leerde ik veel van Meindert, toen souschef bij Christophe', nu chef bij Breitner. En dan natuurlijk Jean Beddington, waarbij  het plezier om te creëeren en haar gasten te verwennen en te verrassen nog altijd op de éérste plaats staat.  Veel leerde ik ook van Schilo van Coevorden, Marc Phillipart, Her Jobse en Dorian van Zomeren.

Heb je een oude foto, als bewijs van je eerste culinaire stappen en zou je het met ons willen delen?
Ik heb 2 foto’s meegestuurd . De eerste foto laat zien hoe ik mijn roertechniek onder de knie probeer te krijgen. De tweede foto toont mijn eerste stappen in de professionele kookwereld.

Heb je last van een ‘kookfobie’, een gerecht waar je het zweet van uitbreekt?
Er is een gerecht dat ik écht niet lekker vond en dat was tripoux, 3 soorten pens, verwerkt tot een soort bolletje. Pens à la Provençale lust ik wel, dus ik dacht dat dit ook wel lekker zou zijn. Ik at het in een restaurant met één michelinster en helaas, de geur verpeste alles en ik heb dan ook maar besloten dat ik dat echt niet meer hoef te eten!

Welk stuk keukengereedschap kan je echt niet zonder en welke heeft je het meest teleurgesteld?
De Global GS-14! Dit mes neem ik zelfs mee op vakantie! De microplane vind ik ook geweldig. Dit is een vlijmscherpe rasp waar je bijvoorbeeld héle fijne citroenrasp mee kunt maken. Het  sapcentrifuge-hulpstuk van de Magimix is een onding en je hebt er niks aan. Laatst gebruikte ik die voor het eerst, maar er was vooral veel prut en heel weinig sap en het ding liep steeds vast! Door mijn kleine huis ben ik genoodzaakt héél goed na te denken, vóór ik wat aanschaf, waardoor ik ook niet zo gauw een miskoop doe.

Noem een vreemd of grappig gerecht of combinatie van gerechten waar je helemaal weg van bent en die wellicht niemand anders lekker vindt!
Zure zult, zoals je in Amsterdam niet kan kopen, grijs van kleur, maar wél in Limburg of Brabant. Een héérlijke combinatie vind ik zure zult met een groot glas karnemelk. Véél mensen griezelen ervan maar ik ben er dol op. Zo ook bloedworst. Maar in Brabant, waar ik opgroeide, was dit allemaal héél gewoon. Verder houd ik van citroen een voorkeur die ik met sommigen deel, maar anderen vinden het dan gauw te zuur. Ook zelfgemaakte griesmeelpap vindt ik lekker. Hij moet heel dik zijn met een beetje bruine basterd erover gestrooid.

Welke drie gerechten of ingrediënten kan je absoluut niet zonder?
citroen, vanille, zeezout salade Niçoise mayonaise flensjes.

Je favoriete ijs?
Vers gedraaid ijs, zo uit de ijsmachine. De eerste keer dat ik dat proefde, wist ik niet wat me overkwam. Sindsdien kan fabrieksijs me niet meer bekoren. Ik heb een amateur ijsmachientje gekocht en daar draai ik mijn eigen ijs mee. Qua smaak is vanille altijd nog een van mijn favorieten en natuurlijk een perfecte begeleider in een dessert. Mijn favoriete sorbet is aardbeiensorbet met vanille.

Wat je waarschijnlijk nooit zult proeven of eten?
Vissenogen en kakkerlakken, daar zit ik niet echt op te wachten. Maar je weet maar nooit, in principe wil ik alles proeven, dat met liefde bereid is!

Wat is je favoriete gerecht uit jouw keuken?
De Franse keuken is mijn basis en heeft mijn voorkeur. Meteen daarna natuurlijk de Italiaanse keuken. Ik houd van Bourgondische gerechten hoog op smaak, maar toch wel verfijnd met niet te veel liflafjes. Bijvoorbeeld een mooi stukje gebakken vis met een goede saus. Voor mij zit de kwaliteit in de ingrediënten, het streven naar een perfecte bereiding en een harmonie tussen de verschillende onderdelen. Dit alles natuurlijk overgoten met een bijpassende wijn en een uitmuntend gezelschap!

Foodblog Mevrouw Gerritsen >

Nicoletta kookt ook!

Wat is jouw eerste herinnering dat je zelf voor het eerst ging koken? Toen ik klein was kookte ik altijd voor mijn poppen. Vieze mengsels van rauwe pasta, water, zand, gras, van alles en nog wat. En mijn kinderdroom was de “Dolce forno” van de Duitse speelgoedfabrikant Harbert: een minioventje van plastic met twee 100 watt lampjes waarmee je echte taartjes en minikoekjes kon bakken. Toen ik hem begin jaren 70 voor de Kerst kreeg was ik echt een gelukkig kind. Het resultaat was vaak niet te eten, maar dit terzijde. Met de Dolce Forno heb ik in ieder geval mijn eerste “serieuze” stappen in de kookwereld gezet door voor iedereen vieze taartjes te bakken. En mensen eten geven vind ik nog steeds leuk (alleen moet het nu wél lekker zijn...). Het is voor mij een manier om mijn liefde te tonen en om voor ze te zorgen.

Wie heeft jou met koken het meest beïnvloed? Zeker mijn moeder. Ze kan echt fantastisch koken. Van kinds af aan stond ik altijd naast haar in de keuken om te kijken hoe ze het deed en om vragen te stellen. Omdat ze zo lekker kon koken en dat ook altijd heel snel deed (ze had een heerlijke maaltijd in een half uurtje klaar staan!) had ik nooit echt de kans om mijn eigen talenten te ontdekken en om mijn familie als proefkonijnen voor mijn kookexperimenten te gebruiken. Wat ik dus deed toen ik 14-15 was, was in de middag i.p.v. mijn huiswerk te doen voor mezelf te gaan koken en allerlei dingen experimenteren als ik alleen thuis was. Mijn moeder en zusje vinden het nog steeds grappig dat ik nu kookles geef omdat ik volgens hen toen niet van koken hield. Geen wonder, ze hadden me nog nooit in de keuken gezien!

Mijn opa en oma hebben me ook veel geleerd. Ze kwamen allebei uit Veneto (resp. uit Verona en Vicenza) en waren dus opgegroeid met de heerlijke keuken uit die streek. Ze woonden in mijn geboortestad Genua en ik ging regelmatig op bezoek met mijn ouders en zusje (we woonden toen in een ander deel van Italië). Wat ze allemaal niet kookten. Mijn opa kon fantastische pasta’s maken. Zijn ravioli gevuld met ricotta en spinazie zijn nog steeds ongeëvenaard. We stonden op de zondagochtend met z’n allen pasta te maken voor de zondaagse lunch. De grote keukentafel en alle bruikbare oppervlaktes in de keuken waren vol tagliatelle en ravioli. Heerlijk! Ik geniet nog steeds heel erg van het samen koken met vrienden, familie en cursisten. En uit ervaring heb ik gemerkt dat het eten lekkerder smaakt als het samen wordt klaargemaakt. Ik noem het synergie. Dit gebeurt trouwens alleen als de mensen die samen koken een goede relatie met elkaar hebben en vooral plezier hebben in wat ze doen, en dus niet als ze ruzie hebben, elkaar niet kunnen uitstaan of geen zin hebben.

Een geweldig voorbeeld vind ik het bereiden van de timpano, een oud, ingewikkeld gerecht uit de Napolitaanse keuken dat ook in de film “Big night” wordt gemaakt. Ik heb het een keer met een groepje vrienden uit alle windstreken (Amerika, Italië, Duitsland, Engeland, Nederland en Frankrijk) bereid en het smaakte geweldig! Ieder van ons had voor een gedeelte van het recept gezorgd. Wie de gebakken kippenlevertjes, wie de vleesballetjes, wie de tomatensaus, wie het deeg, we hadden allemaal aan het gerecht gewerkt. En het resultaat was simpelweg verbluffend.

De liefde voor wijn heb ik van mijn vader. Hij zorgde ervoor dat we aan tafel altijd goede lokale wijnen hadden, ook bij de lunch. Na zijn pensionering heeft hij een professionele 4-jaars sommelier cursus gevolgd en is nu een heuse wijnexpert. Als kind mocht ik trouwens al wijn bij de maaltijd drinken. Aangelengd met heel veel water, welteverstaan. In Italië is het heel normaal dat kinderen een scheutje wijn in hun water krijgen en ik heb het altijd heel lekker gevonden. Dat is trouwens weer iets dat ik heel positief vind aan de eetgewoontes van mijn land: het feit dat kinderen alles eten en drinken wat de pot schaft. Het begrip “kindermaaltijd” in een restaurant bestaat amper. Op feestjes hier in Nederland gruw ik altijd van de vreselijke knakworstjes met patat die de kinderen vaak krijgen i.p.v. de lekkere dingen die voor de volwassenen op tafel klaar staan...

Heb je een oude foto, als bewijs van je eerste culinaire stappen en zou je het met ons en de wereld willen delen? Helaas niet, was het maar zo! Dat zou ik ook leuk vinden, als aandenken.:)

Fobie – heb je last van een ‘kookfobie’, een gerecht waar je het zweet van uitbreekt? Tot voor kort had ik niet echt een kookfobie maar was erg voorzichtig met de bereiding van vleesgerechten omdat ik niet zo goed met vlees kon omgaan (qua technieken om het klaar te maken). Afgelopen februari heb ik een prachtige cursus over vlees en de bereiding daarvan gevolgd bij de kookschool van Il Gambero Rosso (www.gamberorosso.it) in Rome. Sindsdien voel ik me veel meer op mijn gemak als ik met vlees bezig ben. Ik ben dol op vlees, ook al eet ik het niet zo vaak. Uit principe probeer ik alleen biologisch vlees te eten want ik ben een felle tegenstander van de bioindustrie. Ook heb ik niet het idee dat de maaltijd niet compleet is als er geen vlees op tafel staat. Gelukkig is de Italiaanse keuken zo rijk aan fantastische en complete vegetarische gerechten dat ik het vlees niet hoef te missen. Denk bijvoorbeeld aan een heerlijke parmigiana di melanzane zoals we die op mijn workshop over de Napolitaanse keuken maken! Als ik echt zou moeten kiezen tussen een stuk vlees en een stukje geurige parmigiana zou ik geen twijfel hebben! De combinatie van aubergines, tomatensaus, mozzarella en basilicum vind ik gewoon geniaal.

Welk stuk keukengereedschap kan je echt niet zonder en welke heeft je het meest teleurgesteld?
Ik ben gek op keukengerei en koop graag van alles. Een van mijn geliefde “hebbedingetjes” is een leuk objectje gemaakt om één spaghetto uit het kokend water te vissen om te kijken of die gaar (beetgaar, natuurlijk!) is. Probeer dat eens met een vork te doen: voordat ik dat spaghettiding had moest ik altijd vier, vijf keer proberen omdat mijn spaghetto steeds terug in het water viel voordat ik hem goed te pakken had. Nu heb ik hem vast bij de eerste poging en kan rustig proeven of mijn pasta klaar is. Het “spaghettivissertje” is tegelijk ook een minivorkje om in andere soorten pasta’s zoals farfalle of penne te prikken. Heel handig. Nn nu even serieus. :)

Goede, scherpe messen vind ik heel belangrijk. Genoeg snijplanken ook, het liefst van hout. En mijn Italiaanse espressomachine vind ik ook onmisbaar. Wat ik ook niet zonder kan is een pastamachine. Van het merk Imperia, natuurlijk. Dat is het allerbeste! Toen ik kookles begon te geven heb ik een tijd met de Imperia van een vriend van mij gewerkt. Zijn machine was 33 jaar oud en nog helemaal perfect! Dat kan alleen als je goede spullen koopt. En als je je pastamachine nooit met water schoonmaakt, natuurlijk!

Verder ben ik een glazenfreak. Als ik iets drink, doe ik dat het liefst in het juiste type glas. Dus prosecco in een flûte, water in een waterglas, rode wijn in grote wijnglazen, mousserende dessertwijn in brede champagnecoupes enz. Als ik thuis meer ruimte had zou ik kasten vol met glazen hebben!
Iets dat totaal niet in mijn keuken en levensstijl past is een magnetron. Ik vind het een eng ding en hoef dat niet te hebben. En het gemak en de snelheid kunnen mij gestolen worden. Lang leve Slow Food!

Noem een vreemd of grappig gerecht of combinatie van gerechten waar je helemaal weg van bent en die wellicht niemand anders lekker vindt!
Ik denk niet dat ik echt van rare dingen houd, ben meestal van het pure en het simpele, wat eten betreft. Wel eet ik regelmatig en met veel plezier dingen die de meeste mensen niet zo lekker vinden zoals bijvoorbeeld rauwe kiemenmix en rauwe doperwtjes uit het vuistje. De pure, “ijzerige” smaak daarvan vind ik heel plezierig. Ook ben ik dol op licht bittere smaken zoals die van radicchio, verse tuinbonen en verse artisjokken. Niet echt de lievelingssmaak van de meeste Nederlanders, merk ik. Maar ik ga niet daarover beginnen anders ga ik veels te lang schrijven over de belachelijke hoeveelheden suiker in kant-en-klare gerechten en producten hier in Nederland. En de verpesting van de smaak die daarop volgt...

Welke drie gerechten of ingrediënten kan je absoluut niet zonder? Risotto is mijn lievelingsgerecht en ik ben ook dol op groenten. Verder zijn olijfolie extravergine, zeezout en liefde de onmisbare ingrediënten in mijn keuken.

Je favoriete ijs?
Mijn favoriete smaak heet “bacio” en het is de ijsversie van de bekende bonbon “Bacio” van chocoladefabrikant Perugina. Het is chocolade met stukjes hazelnoot. Kastanjeijs vind ik ook heerlijk. Verder houd ik van sorbet. Met weinig suiker en uitsluitend natuurlijke smaken zoals die van echte vruchten.

Wat je waarschijnlijk nooit zult proeven of eten?
Oesters en mosselen omdat ik ze visueel niet aantrekkelijk vind. En verder kreeft wegens het feit dat die levend in kokend water wordt gegooid en foie gras wegens de dierenmishandeling.

Wat is je favoriete gerecht uit jouw keuken?
Risotto (ik ben heel creatief daarin en verzin steeds nieuwe recepten door te gebruiken wat ik in mijn koelkast vind) en stoofschotels met lamsvlees. Sinds kort heb ik de Oud Romeinse keuken “ontdekt”. Ik heb veel erover gelezen en ook een kookworkshop met gerechten uit het Oude Rome gegeven. Mijn favorieten waren een antipasto van schapenkaas met kruiden en specerijen geserveerd op zelfgemaakte platte speltbroodjes – de voorouders van de pitabroodjes - gebakken op de “testo”, een platte pan van terracotta of gietijzer, en de soep van verse en gedroodge tuinbonen met veel olijfolie. Zo simpel en zo heerlijk!

La Cucina del Sole

Debra van Culiblog kookt ook!

Wat is jouw eerste herinnering dat je zelf voor het eerst ging koken?
Omdat mijn beide ouders werkten, kwamen mijn broer en ik alleen thuis vanaf onze 8ste. Wij hadden een paar uur de tijd voordat het ouderlijke toezicht weer terug was van het werkveld. Aaron en ik hadden een spelletje bedacht waarin je iets moest koken voor de ander die de andere aan het kotsen zou brengen. De maker van het meest vieze, kotsrijk ‘gerecht’ was de winaar. Uiteraard mocht je geen giftige stoffen gebruiken, maar alles net niet giftig was ‘fair game’. Het ging vooral om dat kotsen. Dit was een van ons favorite spelletjes, maar het leerde ons eigenlijk goed omgaan met ingrediënten. (Tandpasta en tonijn uit blik.)

Mijn broer en ik hebben zelf ontbijt klaar gemaakt vanaf schooltijd, en dan ook hadden we coryfee wat bestond uit ’s avonds tafel dekken en groene salade maken, tafel afruimen en de lunchpakketten maken voor de volgende dag. We stonden  in een rij lunch voor te bereiden ‘s avonds. Dit was een HEEL NORMAAL beeld van de jaren 70 Amerika. Werkende vrouwen betekent dat mijn generatie mannen in Amerika, redelijk geëmancipeerd opgevoed werden. 

Wie heeft jou met koken het meest beïnvloed?
Het zijn er drie, niet één. Mijn moeder had voor het trouwen en gaan samenwonen met mijn vader, nog nooit een keuken gezien! Na twee weken salade maken had hij haar door. Gek is dat juist mijn vader en zijn algehele familie uitstekende koks zijn. Ik heb leren koken van mijn vader die zaterdag ’s ochtends met ons uitgebreide omelettes ging maken.

Bij grote familie bijeenkomsten (grote joods gezin) leerde ik van mijn tante Suzon en mijn Oma. Mijn Oma was van de joodse keuken, en altijd was het gezellig en een feest met eten. Van mijn tante Suzon leerde ik verfijnde dingen. Als kunstacademie student kon ik werken als souschef in de Supper Club (1993) vanwegen het verfijnde soort koken die ik van Suzon geleerd heb.

Welk stuk keukengereedschap kan je echt niet zonder en welke heeft je het meest teleurgesteld?
Te veel kan ik niet zonder: mijn l’aguiol, mijn zwilling keukenmes, mandoline. Ik ben erg teleurgesteld door mijn champagne bewaarder. Dat is een dure sluiter waardoor je champagne goed kan houden als je de fles echt niet op kan. Wanneer gebeurt dat nou!

Noem een vreemd of grappig gerecht of combinatie van gerechten waar je helemaal weg van bent en die wellicht niemand anders lekker vindt!
Schapenkaas en 1000 jaar ei. Ik vind dat ik hiermee iets waanzinnigs mee maak, maar mijn vriendinnen zijn er nooit weg van. Dit is een van mijn lievelingsgerechten, qua smaak en uiterlijk. Ik dien het vaak enthousiast op, maar niemand is er enthousiast over. De westerlingen houden niet van het 1000 jaar ei, en de Oosterlingen houden niet van de zuivel. Maar ik ben opgevoed in California, met een flinke invloed vanuit het oosten (the Pacific Rim). Mijn generatie is ECHT in een culturele mengsel opgevoed. Het lijkt erop alsof iedereen in California immigrant is. Dat merk je in het manier van eten.

Welke drie gerechten of ingrediënten kan je absoluut niet zonder?
Heb ik niet. Mijn eet en kook repetoire verander behoorlijk door de loop van het jaar. In Amsterdam, in de stad, eet ik anders dan in de Languedoc waar ik een grote moestuin heb. Als ik op reis ben (vaak) studeer ik ‘street food’ cultuur, en eet weer wat anders.

Momenteel kan ik niet zonder fleur de sel, vette Turkse labneh en schapenkaas. Uiteraard moet ik altijd fatsoenlijk olijf olie hebben en citroenen. Maar dat zijn geen echte spannende basis ingrediënten. Ik heb wel een enorme voorraad aan zaadjes en bonen om te kiemen omdat ik probeer de technieken van de Raw Food cuisine onder de knie te krijgen.

Wat je waarschijnlijk nooit zult proeven of eten?
In de schil gekookte kuikentjes.

Je favoriete ijs? Als het maar caramel en nootjes heeft, vind ik alles best.

Wat is je favoriete gerecht uit jouw keuken?
Momenteel is het de yoghurt ravioli en de labneh met ingegroeide kiemen. Of de prei canneloni. Uit mijn tuin heb ik ontdekt, spruitjes BLADEREN. Ragfijn gesneden en met een dressing van wasabi, sesam olie – rauw of gekookt – YUM! ZOET! Onmogelijk te zeggen, er zijn zoveel lekkere dingen, en de zin erin varieert al naar gelang het seizoen of gewoon de tijdelijke voorkeuren.

Debra van Culiblog

Het Ministerie van eten en drinken kookt ook!

Wat is jouw eerste herinnering dat je zelf voor het eerst ging koken? Ik had van Sinterklaas zo’n kinderfornuisje gekregen met piepkleine pannetjes en witte stinkende blokjes die warmte gaven. We maakten dan “soep” met heel veel maggieblokjes en peterselie uit mijn eigen tuintje. Later mocht ik mijn moeder meehelpen met koekjes en taarten bakken. In de vakanties maakten we patat in de bijkeuken. Bramen plukken in de duinen en dan thuis jam maken en een wintervoorraad bramenlimonade. Er werd bij ons thuis altijd veel aandacht aan het eten besteed en met plezier gegeten en gekookt. Met de paplepel in gekregen dus.

Wie heeft jou met koken het meest beïnvloed?
Op de eerste plaats mijn moeder. Zij vond koken leuk en was er ook heel creatief in. Ze ging ook vaak bij familie of kennissen koken als er een feest was. Ik kook ook graag voor een groot gezelschap. We gaan ieder jaar met een groep vrienden een korte week naar Luxemburg, vroeger met tentjes en één grote kooktent, tegenwoordig hebben we een stacaravan daar. Maar het blijft behelpen, heen en weer sjouwen met pannen. Ik heb er plezier in zo uitgebreid mogelijk te koken in een tent. Een wandeling maken met z’n allen, paddestoelen zoeken en in de tent ragout maken met de zelfgeplukte paddestoelen, daar geniet ik van.

Later vakanties in het buitenland, verschillende culturen en het eten wat daarbij hoort. Ik koop altijd kookboeken in de streek waar we onze vakanties doorbrengen. Liefst op vlooienmarkten, oude boeken met aantekeningen erin. Ik heb in Wenen op de Nashmarkt een prachtig familiekookboek gekocht met aantekeningen van drie generaties gebruikers. Het land waar we veel vrije tijd doorbrengen Luxemburg, heeft ook een prima kok, Lea Linster. Van haar heb ik een paar kookboeken. Zij maakt van oude, zware streekgerechten, mooi eigentijds eten.

Ik kijk weinig televisie maar van de tv koks vind ik Rick Stein een voorbeeld; heel puur, altijd op zoek naar goede kwaliteit. Ik word zelf ook steeds kritischer op wat ik eet. Vieze legbatterijkippen, opgespoten met water en hormonen komen niet meer in mijn keuken. Antonio Carluccio is een andere favoriet, ik heb een voorkeur voor de Italiaanse keuken. Het boek “Carluccio goes wild” spreekt me aan. Zelf eten zoeken, bramen plukken, paddestoelen zoeken, kruiden verzamelen.

Heb je een oude foto, als bewijs van je eerste culinaire stappen en zou je het met ons en de wereld willen delen? Helaas geen oude foto. Er moet nog ergens een foto zijn met mijn pop Neeltje. Ik had de pop zo vol met eten gepropt dat ze na een tijdje begon te stinken. Tegenwoordig zou de pop in de vuilnisbak belanden, toen niet. Neeltje werd door de poppendokter onthoofd, schoongespoeld en de kop er weer opgezet. Ik leerde toen wat bedorven eten is!

Heb je last van een ‘kookfobie’, een gerecht waar je het zweet van uitbreekt?
Een fobie, nee, dat ligt niet zo in mijn aard.

Welk stuk keukengereedschap kan je echt niet zonder en welke heeft je het meest teleurgesteld? Messen zijn natuurlijk nummer één, we slepen ze ook mee op vakantie. Zo ook de cafetière, de espressopot en een paar pannen. Ik zou ook niet zonder oven kunnen. We kregen een tijd geleden een magnetron van vrienden, daar kon ik niets leuks mee bedenken. Nadat het ding een tijd ongebruikt in de kast stond hebben we het maar weer weggegeven.

Ik las in het interview met Karin over dat koekjespistool, ik heb er ook één! Waardeloos, maar ik had er ook niet heel veel van verwacht. Ik heb ook een mooi design kaasmolentje, ziet er prachtig uit, maar er kaas mee malen lukt niet. Wij raspen de kaas met een afschuwelijk molentje van tupperware, dat werkt prima. Het dure design ding staat werkeloos te pronken op een plankje. Het meest waardeloze ding is een Senseo apparaat, gelukkig hebben wij die niet! Ik vraag altijd om water als ik bij mensen zo’n ding zie. Senseo het meest teleurstellende ding van deze eeuw!

Noem een vreemd of grappig gerecht of combinatie van gerechten waar je helemaal weg van bent en die wellicht niemand anders lekker vindt! Zou ik niet zo goed weten. Ik heb een voorkeur voor vette randjes en drelletjes. Daar zie ik anderen wel van gruwen.

Welke drie gerechten of ingrediënten kan je absoluut niet zonder? Goede olijfolie, verse kruiden uit de tuin, eigengemaakte bouillon voor sauzen, zeezout.

Je favoriete ijs? Ik ben geen echte ijsliefhebber maar zelfgemaakt pruimenijs met Armagnac vind ik wel lekker. En in Italië gegeten, ijs gemaakt van Muskaatwijn. Het ijs hier in Nederland vind ik meestal veel te zoet. Ik houd meer van hartige dingen.

Wat je waarschijnlijk nooit zult proeven of eten? Karnemelk vind ik verschrikkelijk. Dat is het enige wat ik niet lust.

Wat is je favoriete gerecht uit jouw keuken?
Moeilijk, dat is afhankelijk van het seizoen, het gezelschap. Als ik het mijn vrienden vraag antwoorden ze waarschijnlijk allemaal: Lamsbout met 40 teentjes knoflook en armagnac. Maar misschien ook Rieslingpastei, of mosselen met knoflookmayonaise, of kip met morieljes, of spaghetti met zelfgemaakte pesto, of “muizen” (gefrituurde salieblaadjes), of de eerste asperges, vers gestoken, of een Luxemburgse forel, net gevangen in de Eisch, of gegratineerde oesters, of gefrituurde voorntjes uit de Moezel, of gebakken kalfslever met citroen, of zelfgebakken brood met het merg van de ossobuco, of konijn in Rodenbach, of de hazen van Jos Maas, of kwartels op Portugese wijze gegrild, of pastarol met eekhoorntjesbrood en room. Enzovoorts, enzovoorts… Bezoek het Ministerie

Karin kookt ook!

Wat is jouw eerste herinnering dat je zelf voor het eerst ging koken? Opgegroeid in een aardappel-groente-vleesgezin heb ik het koken nou niet bepaald met de paplepel meegekregen. Mijn moeder hield eerlijk gezegd niet van koken, en vond zelfs macaroni al heel eng. Mijn vader was nog van de generatie mannen die geen ei kunnen bakken (maar is inmiddels trouwens helemaal bijgedraaid). Dus ja, waar o waar heb ik mijn eerste inspiratie dan opgedaan? Ik kan me wel herinneren dat ik al vroeg begon met appeltaarten en koekjes bakken. Maar echt koken? Totdat ik als zeventienjarige een jaar als au pair naar Zwitserland vertrok en plots geacht werd elke middag een maaltijd te realiseren voor drie kleine kids. Tja, dan moet je wel. Kookboeken en tijdschriften bleken mijn redding, en vervolgens: trial & error.

Wie heeft jou met koken het meest beïnvloed?
Ik heb niet zoiets als een grote leermeester. Wel ben ik specifiek geïnteresseerd in koks die net als ik mensen met plezier de keuken in weten te krijgen. Zo kijk ik graag naar Engelse televisiekoks als grande dame Delia Smith, sexy Nigella Lawson of aanstekelijke Ainsley Harriott (vooral in de leukste kookwedstrijd op tv: Ready Steady Cook). En niet te vergeten de ongecompliceerde Jamie Oliver, want het is natuurlijk geweldig hoe hij kan laten zien dat het helemaal geen probleem is als er straks 8 hongerige ‘mates’ op de stoep staan. Oja, en van vaderlandse bodem ben ik fan van Marjoleine de Vos. Zij heeft een geweldige kookrubriek in NRC Handelsblad waar ik altijd acuut zin van krijg om achter de pannen te springen en vrienden te bellen of ze komen eten.

Heb je een oude foto, als bewijs van je eerste culinaire stappen en zou je het met ons en de wereld willen delen? Geen foto, wel een zelfportret als au pair in Zwitserland.

Fobie – heb je last van een ‘kookfobie’, een gerecht waar het zweet je van uitbreekt? Zuurkool! Als kind al maakte ik onmiddellijk rechtsomkeert als bij thuiskomst de geur van zuurkool me tegemoet kwam. Of het nu gewoon is, uit de oven, met ananas, met ketjap, of op echte Elzasser wijze – van alles heeft men al geprobeerd (“écht, mijn versie is heel anders, die lust je vást!”) -  ik blijf het een gruwel vinden.

Welk stuk keukengereedschap kun je echt niet zonder en welke heeft je het meest teleurgesteld? Ik weet het, goede professionele messen zijn onontbeerlijk, maar geef mij een scherp aardappelschilmesje (of liever: 10, want ze zitten altijd in de afwasmachine) en ik kan de hele wereld aan. Het meest teleurstellend was een koekjespistool. Een soort kruising tussen een nietpistool en een kitspuit. Het zag er zo leuk uit, met 33 verschillende vormpjes, maar wat voor deeg ik ook probeer, het wordt nooit wat.

Welke drie gerechten of ingrediënten kun je absoluut niet zonder?
Olijfolie, versgemalen zwarte peper en verse groene kruiden.

Je favoriete ijs?
Fruitig sorbetijs, zoals frambozen, of passievruchten met campari, of – laatst nog gegeten – grapefruit met verse dragon, hmmm…

Wat je waarschijnlijk nooit zult proeven of eten?
Geen idee, in principe wil ik alles wel proberen. Sinds ik in Rome heerlijke pasta heb gegeten met darm van melkkalfjes, en in Zuid-Amerika met veel smaak een cavia heb weggewerkt, kijk ik nergens meer van op. Misschien moet je alleen niet altijd precies van tevoren weten wat ergens inzit. En dat heb je gelukkig in het buitenland al gauw.

Wat is je favoriete gerecht uit jouw keuken?
Onmogelijk te zeggen, er zijn zoveel lekkere dingen, en de zin erin varieert al naar gelang het seizoen of gewoon de tijdelijke voorkeuren.

Heb je een culinaire droom? Ik droom ervan om met mijn concept 'Koken met Karin' door middel van toegankelijke recepten en vrolijke illustraties het plezier in koken op een aanstekelijke manier over te brengen op zoveel mogelijk mensen. Daarvoor gebruik ik op dit moment twee kanalen: website Koken met Karin   en mijn weblog Koken.blogo

Cornette kookt ook!

Cornette van Cornette's culinaire weblog  verteld over haar passie koken en hoe zij haar eerste culinaire stappen heeft gezet. Overheerlijke recepten, met veel smaak in beeld gebracht. Cornette weet je elke dag weer te inspireren om er iets moois en bijzonders van te maken!

Wat is jouw eerste herinnering dat je zelf voor het eerst ging koken?

Samen met mijn vader. Hij kookte nooit behalve als hij iets wilde eten waar mijn moeder van griezelde en waar hij en ik dol op waren zoals grutten met stroop, havermout met room of gortepap. Wat mij ook bijgebleven is zijn de rauw geklutste eieren met suiker en een scheutje brandewijn (maar dat mocht mijn moeder niet weten). En ook maakten we samen de heerlijkste broodpap van de wereld en hij bakte de lekkerste patat ooit ! Hij was een echte bourgondiër en sleepte mij al heel jong mee naar de duurste restaurants waar we dan samen lunchten. Zo zat ik als heel klein kind al in Restaurant Parkheuvel alwaar die stomme ober kappertjes door mijn tartaar prakte. Dat hoefde ik dus niet meer. Gelukkig had mijn vader een lekkere salade en stiekem ruilden we van bord toen de ober weg was. Nu ben ik dol op kappertjes.

Wie heeft jou met koken het meest beïnvloed?

Een wie en een wat is het antwoord op deze vraag. Ten eerste het werken bij Schmidt Zeevishandel in Rotterdam. Mijn allereerste vakantie- en weekendbaan. We mochten van alles net zoveel eten als we wilden en de ouwe Schmidt was niet te beroerd om de duurste kaviaar open te maken omdat hij vond dat je alles geproefd moest hebben. Als je om zes uur 's ochtends begon met uitladen van de verse vis dan ging een gebakken visje om een uur of negen er best in. Nooit vergeet ik die forse klap op mijn vingers toen ik die ene mooie vis wilde pakken die tussen de kabeljauw tevoorschijn kwam. Het bleek een kleine rog met zeer giftige rugvin. Vis is nog altijd mijn grote culinaire liefde. Ten tweede mijn onvolprezen echtgenoot die ik op zeventienjarige leeftijd leerde kennen. Koken is één van zijn passies. Kwaliteit en fantasie staan hoog in het vaandel. Hij heeft de gave om van niets een culinaire belevenis te maken en kookt volgens het principe “minder is meer”. Dat wil zeggen dat de kwaliteit van het produkt belangrijker is dan de hoeveelheid ingrediënten en de juiste combinatie daarvan kan een maaltijd onvergetelijk maken.

Heb je een oude foto, als bewijs van je eerste culinaire stappen en zou je het met ons en de wereld willen delen?

Helaas niet. De albums en dozen vol met foto's laten veel kiekjes zien van maaltijden thuis en in restaurants over de hele wereld maar in onze jeugd was een foto echt nog iets bijzonders. Weinig mensen hadden een (zwart/wit)camera en van een mobiel waar je foto's mee kon maken was al helemaal geen sprake.

Fobie – heb je last van een ‘kookfobie’, een gerecht waar je het zweet van uitbreekt? Nee, heb ik niet.

Welk stuk keukengereedschap kan je echt niet zonder en welke heeft je het meest teleurgesteld?

Goede messen zijn onmisbaar net als goede pannen. De oven zou ik niet willen missen. De Senseo staat echter ongebruikt in de kast. Wat een smerige koffie komt er uit dat ding.

Noem een vreemd of grappig gerecht of combinatie van gerechten waar je helemaal weg van bent en die wellicht niemand anders lekker vindt!

Deze vraag weet ik niet te beantwoorden. Tegenwoordig kom je steeds meer mensen tegen die dingen niet lusten of gewend zijn aan de smaak van zakjes, pakjes en kant-en-klaarmaaltijden. Je kunt bijna niemand meer te eten vragen zonder eerst een lijst te maken van wat ze niet op hun bord willen aantreffen.

Welke drie gerechten of ingredienten kan je absoluut niet zonder?

Pasta, knoflook en olijfolie.

Je favoriete ijs? Café glacé.

Wat je waarschijnlijk nooit zult proeven of eten?

We eten en proeven alles, zeker als we in restaurants of bij mensen thuis eten maar orgaanvlees en rauwe oesters zullen we nooit zelf kopen.

Wat is je favoriete gerecht uit jouw keuken?

Stoofschotels en pasta's. Maar deze lijst is oneindig lang.

Wat heb je altijd in de voorraadkast?

Olijfolie, zongedroogde tomaatjes, ansjovis, kappertjes, olijven, vis in blik, gedroogde pasta, bloem, houdbare melk en room.

Wat kan je niet weerstaan in een goede keuken 'gereedschap' winkel?

Braadpannen, ovenschotels en bakvormen.

Cornette van Cornette's culinaire weblog  verteld over haar passie koken en hoe zij haar eerste culinaire stappen heeft gezet. Overheerlijke recepten, met veel smaak in beeld gebracht. Cornette weet je elke dag weer te inspireren om er iets moois en bijzonders van te maken!

Wat is jouw eerste herinnering dat je zelf voor het eerst ging koken?

Samen met mijn vader. Hij kookte nooit behalve als hij iets wilde eten waar mijn moeder van griezelde en waar hij en ik dol op waren zoals grutten met stroop, havermout met room of gortepap. Wat mij ook bijgebleven is zijn de rauw geklutste eieren met suiker en een scheutje brandewijn (maar dat mocht mijn moeder niet weten). En ook maakten we samen de heerlijkste broodpap van de wereld en hij bakte de lekkerste patat ooit ! Hij was een echte bourgondiër en sleepte mij al heel jong mee naar de duurste restaurants waar we dan samen lunchten. Zo zat ik als heel klein kind al in Restaurant Parkheuvel alwaar die stomme ober kappertjes door mijn tartaar prakte. Dat hoefde ik dus niet meer. Gelukkig had mijn vader een lekkere salade en stiekem ruilden we van bord toen de ober weg was. Nu ben ik dol op kappertjes.

Wie heeft jou met koken het meest beïnvloed?

Een wie en een wat is het antwoord op deze vraag. Ten eerste het werken bij Schmidt Zeevishandel in Rotterdam. Mijn allereerste vakantie- en weekendbaan. We mochten van alles net zoveel eten als we wilden en de ouwe Schmidt was niet te beroerd om de duurste kaviaar open te maken omdat hij vond dat je alles geproefd moest hebben. Als je om zes uur 's ochtends begon met uitladen van de verse vis dan ging een gebakken visje om een uur of negen er best in. Nooit vergeet ik die forse klap op mijn vingers toen ik die ene mooie vis wilde pakken die tussen de kabeljauw tevoorschijn kwam. Het bleek een kleine rog met zeer giftige rugvin. Vis is nog altijd mijn grote culinaire liefde. Ten tweede mijn onvolprezen echtgenoot die ik op zeventienjarige leeftijd leerde kennen. Koken is één van zijn passies. Kwaliteit en fantasie staan hoog in het vaandel. Hij heeft de gave om van niets een culinaire belevenis te maken en kookt volgens het principe “minder is meer”. Dat wil zeggen dat de kwaliteit van het produkt belangrijker is dan de hoeveelheid ingrediënten en de juiste combinatie daarvan kan een maaltijd onvergetelijk maken.

Heb je een oude foto, als bewijs van je eerste culinaire stappen en zou je het met ons en de wereld willen delen?

Helaas niet. De albums en dozen vol met foto's laten veel kiekjes zien van maaltijden thuis en in restaurants over de hele wereld maar in onze jeugd was een foto echt nog iets bijzonders. Weinig mensen hadden een (zwart/wit)camera en van een mobiel waar je foto's mee kon maken was al helemaal geen sprake.

Fobie – heb je last van een ‘kookfobie’, een gerecht waar je het zweet van uitbreekt? Nee, heb ik niet.

Welk stuk keukengereedschap kan je echt niet zonder en welke heeft je het meest teleurgesteld?

Goede messen zijn onmisbaar net als goede pannen. De oven zou ik niet willen missen. De Senseo staat echter ongebruikt in de kast. Wat een smerige koffie komt er uit dat ding.

Noem een vreemd of grappig gerecht of combinatie van gerechten waar je helemaal weg van bent en die wellicht niemand anders lekker vindt!

Deze vraag weet ik niet te beantwoorden. Tegenwoordig kom je steeds meer mensen tegen die dingen niet lusten of gewend zijn aan de smaak van zakjes, pakjes en kant-en-klaarmaaltijden. Je kunt bijna niemand meer te eten vragen zonder eerst een lijst te maken van wat ze niet op hun bord willen aantreffen.

Welke drie gerechten of ingredienten kan je absoluut niet zonder?

Pasta, knoflook en olijfolie.

Je favoriete ijs? Café glacé.

Wat je waarschijnlijk nooit zult proeven of eten?

We eten en proeven alles, zeker als we in restaurants of bij mensen thuis eten maar orgaanvlees en rauwe oesters zullen we nooit zelf kopen.

Wat is je favoriete gerecht uit jouw keuken?

Stoofschotels en pasta's. Maar deze lijst is oneindig lang.

Wat heb je altijd in de voorraadkast?

Olijfolie, zongedroogde tomaatjes, ansjovis, kappertjes, olijven, vis in blik, gedroogde pasta, bloem, houdbare melk en room.

Wat kan je niet weerstaan in een goede keuken 'gereedschap' winkel?

Braadpannen, ovenschotels en bakvormen.

Het concept 'Kook jij ook!

Er zijn heel wat boeiende en interessante 'Foodblogs' te vinden op het web. Helaas de meesten (nog) niet Nederlands. Daar wil ik graag wat aan doen. Internationale bloggers (met name amerika en frankrijk) organiseren en informeren elkaar middels een 'Meme' .Een meme is een begrip uit de memetica en betekent een idee dat zich onder informatiedragers verspreidt, en wordt ook wel omschreven als een besmettelijk informatiepatroon. In meer specifieke termen: een meme is een zichzelf vermeerderende eenheid van de culturele evolutie. (bron:wikipedia) Wat bedoel ik dan met een 'Meme'? Onder het thema Kook jij ook! wil ik graag kookgekken middels een webring met elkaar verbinden. Het principe werkt simpel...

Ook in Nederland zijn er natuurlijk weblogs met thema's als eten & drinken, gastronomie, foodfotografie en heerlijke recepten. Ik ben erg benieuwd naar wat deze webloggers inspireert, wat hun motiveert hun om bijna dagelijks een log te plaatsen met heerlijke recepten of aanbevelingen. Delicousdays! uit Munchen had een perfect recept hiervoor bedacht. "Waarom interviewen we hun gewoon niet? Op basis van een zorgvuldige vragenlijst weerspiegel je deze nieuwschierigheid op perfecte wijze. 'Een meme wordt werkelijkheid wanneer we deze culi-loggers vragen, na beantwoording, om deze vragenlijst door te sturen naar andere culi-loggers, en zij ook weer naar anderen, etc. En zo verbind je alle webloggers met als thema eten & drinken. Haar enthousiasme, en de prachtige resultaten die dit heeft opgeleverd inspireert mij zeker! Binnenkort zal je de eerste profielen van ervaren en interessante 'culi-loggers' hier terugvinden. Hebben je leuke tips of suggesties dan houd ik me van harte aanbevolen! Binnenkort hoor je hier meer over. Alvast zin in een voorproefje? Klik op de webring button van Delicousday, zij heeft het prachtig weergegeven!

Tags: proeven, smaak, eten, drinken, koken, foodfotografie, recepten. Probeer ook eens de Swicki.

Er zijn heel wat boeiende en interessante 'Foodblogs' te vinden op het web. Helaas de meesten (nog) niet Nederlands. Daar wil ik graag wat aan doen. Internationale bloggers (met name amerika en frankrijk) organiseren en informeren elkaar middels een 'Meme' .Een meme is een begrip uit de memetica en betekent een idee dat zich onder informatiedragers verspreidt, en wordt ook wel omschreven als een besmettelijk informatiepatroon. In meer specifieke termen: een meme is een zichzelf vermeerderende eenheid van de culturele evolutie. (bron:wikipedia) Wat bedoel ik dan met een 'Meme'? Onder het thema Kook jij ook! wil ik graag kookgekken middels een webring met elkaar verbinden. Het principe werkt simpel...

Ook in Nederland zijn er natuurlijk weblogs met thema's als eten & drinken, gastronomie, foodfotografie en heerlijke recepten. Ik ben erg benieuwd naar wat deze webloggers inspireert, wat hun motiveert hun om bijna dagelijks een log te plaatsen met heerlijke recepten of aanbevelingen. Delicousdays! uit Munchen had een perfect recept hiervoor bedacht. "Waarom interviewen we hun gewoon niet? Op basis van een zorgvuldige vragenlijst weerspiegel je deze nieuwschierigheid op perfecte wijze. 'Een meme wordt werkelijkheid wanneer we deze culi-loggers vragen, na beantwoording, om deze vragenlijst door te sturen naar andere culi-loggers, en zij ook weer naar anderen, etc. En zo verbind je alle webloggers met als thema eten & drinken. Haar enthousiasme, en de prachtige resultaten die dit heeft opgeleverd inspireert mij zeker! Binnenkort zal je de eerste profielen van ervaren en interessante 'culi-loggers' hier terugvinden. Hebben je leuke tips of suggesties dan houd ik me van harte aanbevolen! Binnenkort hoor je hier meer over. Alvast zin in een voorproefje? Klik op de webring button van Delicousday, zij heeft het prachtig weergegeven!

Tags: proeven, smaak, eten, drinken, koken, foodfotografie, recepten. Probeer ook eens de Swicki.